Tess Gerritsen bu işi iyi biliyor...Soyismine yakışır bir şekilde okuru gerim gerim geriyor:)
Üst üste okumuyorum Gerritsen kitaplarını çünkü o zaman ipin ucunu kaçırıyorum. Aralara serpiştirerek okuyorum, ne zaman okuma tempom yavaşlarsa araya bir Tess Gerritsen kitabı alıyorum, bir nevi katalizör benim için :)
İkiz Bedenler kurgu olarak Cerrah'tan sonra en beğendiğim kitap oldu. Okurun beklediği üzere hikaye farklı kollardan ilerliyor. Heyecanın dozu hiç azalmıyor, konunun bağlanışı da pat diye iki sayfada olup bitmediği için, oldukça tatmin edici bir kapanış oluyor.
Spoiler korkusu ile konuya değinmiyorum ama söylemeden edemeyeceğim; Rizzoli'nin yerinde ben olsam pat diye doğurmuş, Maura'nın yerinde olsam da rahibeliğe geçiş yapmıştım...
Neyse artık vuslat başka bahara, daha okunacak kitap var nasıl olsa :))
(Rizzoli-Isles Serisi devam ediyor mu bilmiyorum, süpriz olacak artık)
