Bir kaç blog yorumundan yola çıkarak aldım ve hevesle okumaya başladım kitabı..
Ama yoğun bir haftaydı ve fırsat buldukça elime alıyordum, o yüzden konuya bir türlü ısınamadım, isimleri nasıl okuyacağımı bilemedim, ne garip şeyler yiyorlar yahu dedim..
Isınamadım ya bir sürü bahane buldum işte..
Tatilde hiç elim gitmedi okumaya..
Dönüş rehavetini de atlattıktan sonra yarısına kadar geldiğim kitaba devam ettim. Bu kez eşinin gözünden okudum kayıp anneyi...Çok etkileyiciydi. Her anne/eş fedakardır ama bu kadarını ne duydum, ne gördüm.
Kitabı sadece bitirdiğimde elimden bıraktım :)
Kitabın dili konusunda hala fikrim aynı; tam olarak nedenini bilemesem de, okuyanı zorlayan bir hali var..Ama kitap geneli hakkında fikrim değişti; oldukça etkileyici bir hikaye.
Okuyun ve fırsatınız varsa annenize sımsıkı sarılın...
