2015 Biterken...

 2015'e şu boyutlarda bir Duru ile girmiştik, oturduğu yerde destek olmazsa yıkılan, sebze püresiyle yeni tanışmış, kolikten henüz kurtulmuş...
Yediğimize içtiğimize karışmaz, verileni yerdi...

 

 2016'ya ruh halini birebir yüzüne yansıtabilmiş yukarıdaki Duru ile gireceğiz inşallah. Artık bıraktığımız yerden çook uzakta bulabildiğimiz, mütemadiyen tepelere tırmanmaya çalışan, evin diğer fertlerine fırça atan, tv'de sürekli molfix reklamı ve Muppet Show görmek isteyen, duvarlara post modern resimler çizen, sandalyeyi tezgaha dayayıp yiyecek neler var diye aranan, sabahları mutlu uyanan bir Duru ile :)

 

Mutfağa girdiğinde ilk odaklandığı şey ekmek oluyor. Evimizin Hüsmen Ağası...

 

Artık bebeğine kitabı kendisi okuyor; hikaye çok sıkıcı sadece mama ve babaanneden oluşuyor ama onlar halinden memnun :)

 Normal oyun saatlerinde inişli-çıkışlı bir oyun düzenleri var. İşin içinde girilmemesi gereken bir oda/alınmaması gereken bir obje/yapılması gereken ev ödevleri varsa aralarından su sızmıyor...Ama 'biraz oynayın da ben dinleneyim/odanıza gidin de şu filmi bitirelim' denildiyse birden bir husumet patlak veriyor!!!
En sevimli halleri sabah Duru'nun uyanıp doğru ablasının yatağına gitmesi, kedi yavrusu halleri :

 Evimizin atarlı ablası/erken ergeni itiraz etmek için her gün yeni nedenler bulabiliyor, 'ama bu haksızlık' cümlesini hiç tanımadığı Calimero'dan devralmış, evin içinde dolanmakta. Ona yumurta şeklinde bir şapka örmeyi planlıyorum...

Okulu seviyor ama adını şimdi hatırlayamadığım ve 'Öğrenciler olmasa okulları ne güzel idare ederdim' diyen zamanın Milli Eğitim Bakanı ile  benzer düşüncelere sahip; keşke hiç ödev olmasa...

Mesela bu pozun ardından bir sokak lambası bulup altına oturmuş, beni yalnız bırakın diye bağırmıştı. Devlet Baba bu işe bir el atsa da 'ergenliği' kaldırsa ya!!!

 

 2015 gezi/tatil/piknikler açısından nispeten zengin bir yıl oldu, Duru'nun biraz büyümesiyle eski tempomuza dönebildik ama bu sene sınırları biraz genişletmekte fayda var :)

 Belki kalabalık bol çocuklu bir grupla kamp yapabiliriz...(inşallah)

 Yaz tatilini bir kamp alanına kaydırabiliriz...(inşallah)

Arabayla çıkılan kısa gezileri sırtımızda çantamızla, yürüyerek yapılanlara dönüştürebiliriz...(İnşallah)

 

2015'te yaptığım en akıllıca şeylerden birisi evdeki kitaplık ve sahpaları boyamak oldu. Hala bakıp bakıp 'iyi ki boyamışım di mi?' diyorum, ev ferahladı resmen. Gerçi diğer aile fertleri bu konuyu benim kadar tekrarlama taraftarı değiller ama olsun, ev ferahladı canım... :)

 

2015'in bir diğer doğru adımı da bir topluluğa doğru atılanıydı. Ne güzel insanlar ve kitaplar kazandırdı/kazandırıyor bana ....

Okuduğumuz kitaplar içinde Eylül en çok Miguel'den etkilendi. Okuduğumuz ilk uzun soluklu hikayeydi. Sonra Matilda'yı çok sevdi, ödevlerini yaparken 'Atilla'yı hep 'Atilda' diye yazdı :))

 

Ve ben...

Daha çok ailem için zaman harcadığım, çocuksuz yapılabilen aktiviteleri (neredeyse) unuttuğum bir yıl geçirdim. Yenisinden bana ait daha fazla zaman getirmesini rica ediyorum...

2015 annelik yolunda yeni deneyimler edindiğim, zaman zaman sabrıma şaşırdığım, zaman zaman bir iki saniye içinde çileden çıkabildiğim, evet evet tek çocuk hiç çocukmuş anladık!!! dedirten bir yıl oldu...Yeni yılda annelik ile ilgili  bildiğim yerlerden sınav olmak istiyorum...

2016'ya da Noel Baba'yı kıskandıracak kadar göbekli giriyorum :) Meslek değiştirmeyi düşünmediğimden azıcık az yemeyi düşünsem olacak. Yeni yıl anladın sen onu...

Yine okumadığım kitapları bitirmek yerine yenilerini aldım, kesmedi evdekileri bırakıp kütüphaneden almaya başladım. Yeni yılda bir düzenleme yapıp, okunamayan kitapları bir araya toplayabilmeyi, bir ucundan okumaya başlayabilmeyi umuyorum...

Mesela evde kendime ait bir okuma köşem olsa, yanımda şöyle yuvarlak beyaz bir lambader olsa. Yeni yıl köşeyi ben hallederim, sen lambayı ayarla ;)

Bahçeli ev dileğim baki...Detaylara girmiyorum...

 

Tüm bunlar bir yana ben 2016 yılından daha çok sağlık, adalet ve barış bekliyorum. İnsanların çıkar savaşları yüzünden çocuklar ölmesin, anneler ağlamasın istiyorum. İnsanlarda çevre bilinci gelişsin, insanlar düşünebildiklerini daha sık hatırlasınlar istiyorum. Adalet dediğimiz ve artık ütopik bir ifadeye dönüşen olgunun yeniden uygulanabilir olmasını, insanların güvenebileceği tek adaletin 'İlahi adalet' olarak kalmamasını istiyorum.

 

2015'i aratmayacak, mutlu bir yıl diliyorum...

2014

Bir yıl daha biterken adet olduğu üzere bir 'özet' geçmeli :)

2014'ün en büyük hediyesi yanı başımda uyuyor şu anda. Duru, evimizin taze nefesi...

Yılın yarısından fazlasını evde geçirdim kızımla/kızlarımla, aksiyon dozu sınırlıydı, uykusu azdı, gazı boldu :)

İçinde bulunduğum hormonal durumlar nedeniyle ülke gündemini yakından takip edemesem de millet olarak pek de iç açıcı olaylara tanık olduğumuz söylenemez... Dileğim daha huzurlu günlere kavuşmak...

2014'te;

• Hayatımın ikinci büyük mutluluğunu yaşadım,


• Hayatımın en zor on gününü geçirdim,


• Sezaryen sonrası  bir haftada ayaklanamam herhalde derken, üçüncü günde kızımı görmeye koşarak gittim, 'annelik gücü' denen şeyi gördüm,


• Sabrın ve duanın gücüne tanık oldum,


• Akrabalarımın/dostlarımın ne kadar yakınımda olduklarını fark ettim,


• Kızımın parmağını tuttum diye sevincimden uyuyamadım :)


• Yine/yeniden geceleri kalkıp kızımın nefesini dinledim, saydım


• 'Dikkat loğusa var' gerilimini yedi mahalleye hissettirdim,


• Vücudumun alabileceği sıvı hacmini bile zorladım, evdeki temizlik malzemeleri dışında her şeyi içtim :)


• Kolik kardeşliği denen dünyanın en birleştirici  olgusuyla tanıştım :)


• Bu vesileyle değerli insanlar tanıdım,


• Kucağımdaki bebek katılırcasına ağlarken, sakin sakin oturabileceğimi fark ettim. Kulağa garip gelse de kolik insana neler katmıyor ki ;)


• Anneliğin içgüdüsel bir vergi olduğunu, bir ablanın da anne şefkatiyle hareket edebildiğini gördüm/görüyorum, mutluluğum katlanıyor...


• Hayatımın kitaptan en uzak günlerini geçirdim/geçiriyorum, okuma yazma unutmayacak kadar okuyabiliyorum,

Bakalım 2015 beraberinde neler getirecek...
Yeni yılda sağlık, huzur, barış ve mutluluk diliyorum...

Yeni yıl öpücükleri Duru'dan :)

Mutlu Yıllar

'Yeni yıla nasıl girersen, öyle devam eder' iddiasının işe yaramadığını defalarca tecrübe ettiğimden bu kez kendim için 'eski yıl nasıl biterse, yenisi de öyle devam eder' desturunu uydurup yılın son iki gününde kendime kitap aldım :)

 Evde okunacak kitaplarım olsa da , 'kendime yılbaşı hediyesi alıyorum' bahanesiyle ve de yukarıdaki kitapları 2013 yılında okuyamamış olmanın verdiği gazla aldım gitti. Sevine sevine eve götürdüm kitaplarımı.

 Maymun iştahımın da devreye girmesiyle çok merak ettiğim Aile Çay Bahçesi'ni okumaya başladım,

kıyıda köşede okuyup bitirdim. 2013 bitmeden Müzeyyen ile tanışabildiğim için memnun oldum. Kendisini yılın son kitabının kahramanı olarak kenara not ettim.

 Yılın son günü, işini son ana bırakanlar sayesinde epeyce yorucu geçti ama aldığım bir zarfla tüm yorgunluğumu unuttum :) Sevgili Özlem Hanım'a iyi dilekleri için çook teşekkür ederim..

Kitap siparişim iki parça olarak geldi, 2013'ün kendinden söz ettiren kitabı Peri Gazozu sona kalmıştı, artık 2014'te okunacaklar arasına girdi..

Yeni yıla yarım kalan kitabımla gireceğim...

2013 sancılı bir yıldı, bazı karmaşaları da 2014'e devredecek gibi. Umuyorum ki yaşadığımız olaylardan ders alır, şişirilmiş gündem konularının etkisinde kalıp bu günleri unutmayız...

Yeni yılın sevgi, saygı, hoşgörü, adalet ve de sağlık getirmesini diliyorum.

Vee 2014'ün (hayırlısıyla) bize vereceği hediyelerden birisi yeni bir bebek :) Yeni aile ferdimizin de sağlıklı bir şekilde aramıza katılmasını diliyorum.

Mutlu yıllar...