Evde Geçen İlk Kış

Neredeyse otuz yıldır evde geçirdiğim ilk kış bu. Okul+iş hayatımda evde cam kenarında olabildiğim kışlar maksimum onbeş gün sürüyordu, çocukken bir defasında kar yüzünden sömestir tatili bir hafta uzatılmıştı, üç haftayı da görebilişim demek ki.

Bu sene ücretsiz izin sayesinde hayatımın en gamsız kışını geçiriyorum, dışarıda dondurucu soğuk varmış, ne gam ;) Tamam Eylül'ün okula gideceği günler endişeleniyorum ama o da dizimin dibindeyse dünyadan haberimiz olmuyor :) Sabah eşim arabayı çıkarmak içi tam bir saat uğraşmış, komşularla küreklerle yol açmışlar, benim hiiç haberim olmamış, camdan dışarı bakmamışım ki. Aslında baktım da farklı pencereden fotoğraf çekmek için ;)

Sabah karı görünce kendimce Eylül'ün okulunu tatil ilan etmiştim ki yarım saat sonra Kaymakamlığın da benimle hemfikir olduğunu öğrendik :)

Karın yoğun olduğu günlerde bizim çanak kullanım dışı oluyor, yani hard diskten Sünger Bob izleme zamanı.

Bugün evde de kar tatili ilan ettim, herhangi bir işe bulaşmayı düşünmüyorum, planım 2015'in ilk kitabına başlamak, bakalım torbadan hangisi çıkacak...Yanında da Tea&Pot çaylarım var, daha iyisi Şamda kayısı ;)

Keyifli günler dilerim...

Kar...

Annem havanın rengine bakar 'Kar geliyor' derdi, bir çeşit 'Winter is coming' uyarısı yani :) Ertesi günü karın yağdığını görünce anneme olan saygım bir kat daha artartı, imrenirdim, nasıl anlıyor acaba diye. Zaman zaman kar veya dolu yağacağına dair kehanetlerde bulunsam da sonuç fiyaskoydu ;)

Akşam çöpü atmak için balkona çıkınca ürperdim, hava birden soğumuştu. Ama bu kez farklı bir şey daha vardı; kar kokusu. Evet evet hani Ahmet Ümit'in kitabı gibi. Komşu teyzeye de söyledim kar kokusu var diye. Sabah ev halkını uyandırma çabasıyla perdeyi açınca bembeyaz bahçeyi gördüm. Eylül'ün hiç bu kadar hızlı yataktan fırladığını görmemiştim :) Yol boyunca babasından geride kalıp kartopu pususu kurmayı planlayarak gitti :)

Evde olmanın rehaveti ile bir o pencereden bir bu pencereden karı seyrediyorum, tahminimin tutmasına da sevinemiyorum, aklımda tek düşünce var; yaşlanıyorum galiba....

(Yazmaya başladığım bir yazım vardı ama hava muhalefetine takıldı, bir başka sefere artık...)

Haftasonu, Dukan vs...

Yorucu bir haftasonundan daha da yorucu bir pazartesiye geçiş yaptım...Bugün mümkünse enerji tasarrufu modunda çalışmak istiyorum...
Cuma günü annem ameliyat olacağı için apar topar yola çıktık. Bahar yağmuru eşliğinde yeni uyanan doğayı izleyerek gideceğimizi sanmıştık..

 

 Bizi bu güzeller yolcu etmişti..

 Yağmur damlaları yavaştan yayılmaya başladı camda. Acaba mı? desek de pek ihtimal vermedik.

 Ve az sonra ihtimalin kendisini gördük!

 Geçen sene bu rampada kalmıştık, gelen otobüs de kayıp bize çarpmıştı. O yüzden tedirgin devam ettik yola.

Tüm kış boyunca görmek istediğimiz manzarayı yakaladık ama gözümüze hiç şirin görünmedi..

Sağ salim vardık, bizimkilere yolda kar vardı dediğimde inanmak istemediler..Fotoğrafları görünce fikir değiştirdiler tabi :)
İki gün hiç oturmaya fırsatım olmadı. Annem biraz toparlandı, Eylül fazlasıyla kudurdu, ben yorgunluktan sızdım..
Konya'ya dair tek kare aşağıdaki, bu yavrular büyüyüp bizim için yumurtlayacak :)

 

Nispeten ılık hafta içinden kalanlar;

 Yeni bisikleti ile Eylül..Dört gözle havaların ısınmasını bekliyor yavrum..

 Akşam rehaveti çökmüş olan karabataklar..

Ve son resimler dukan menümden; kurabiye ve ekmek;

 Ara öğün için ideal bir tatlı ama ben fazla kurutmuşum. Daha nemli tutmalıydım..(sol üstteki tarif, ben ıslatmadan yaptım)

Favori dukan ekmeğim. (Tarif buradan ) İnce ince dilimleyip tost makinasında kızartıyorum, çok güzel oluyor..
Şimdilik -3 'teyim. Devamının gelmesi dileğiyle...

Kitabım ah kitabım :(
Kitap Hırsızını hevesle okuyorum, bitti bitecek ama zamanım yoook...

Düşük tempo devam...

Her ne kadar düşük tempoyla yaşadığımızı düşünsem de günler hızla geçiyor. Aynı günü ben pazartesi sanarken, eşim perşembe sanıyor!! Artık nasıl bir ruh hali içindeysek...

Biz dışarıdaki soğuğun etkisiyle, eve girince pelteleşip, sızacak bir koltuk arayışındayken Eylül de alabildiğine enerjik. Sabahları 9:30-10'a kadar keyifle uyuyup, akşamları bize kök söktürmekle meşgul. Uyku düzenini nasıl sağlayacağız bilemiyorum...

Burcu ve Alper kitaplarımız uyku öncesinde favorilerimiz..

Mevsimin adı kış olunca kar beklentimiz var doğal olarak. Bu sene Eylül de çok hevesli; kartopu oynamak, kardanadam yapmak ve karda yatıp kelebek yapmak listesinde..Pazar sabahı yerlerde hafif kar görünce hemen çıkardım bari kara dokunabilsin diye ama tadını çıkaramadı maalesef.

Biz de hazırlandık, "kar bize gelmiyorsa biz ona gideriz" deyip düştük dağ yollarına...

 Ayşesiz çıkmıyoruz malum..

 Bolca yağmur yağdığı için her yerden sular akıyor. Göl şimdiden tarım arazilerine kadar genişlemiş durumda, baharda karlar da eriyince bizim evin önüne kadar gelir herhalde!!

 Dağ yolu demek keçi demek :)

 Köyün girişinde yeni açılan alabalık havuzları...

Yavru hala erimiş kardan kartopu yapmanın derdinde..

Hevesimizi alacak kadar kar, karnımızı doyuracak kadar da balık alıp döndük :)

Ama balığım bize bir sürprizi vardı..

Sürpriz demişken hafta içi eşimin doğum günüydü, Eylül babası için sürpriz hazırlamış;

Bizim resimlerimizi yapmış, bu babası :)

Aslına benziyor di mi :)

En son kütüphane ganimetlerimi seri olarak okuyamadım. Hep Tankut'un yüzünden :)

İ.Aral'ın Yeşil'ine kendimi veremedim bir türlü, sakin kafayla okunmalı. Onu sonra okurum deyip Piruze'ye başladım ama çok kötü bir dili var yahu. Çok basit bir dille anlatılmış ve konuyu merak bile etmiyorsun okurken..Bugün iade günü kitapların, akşama kadar bitirebilirsem iade edeceğim Piruze'yi...Araya izin vs gireceği için yeni kitap almayabilirim bakalım...

Bu da öre söke bir hoş olduğum bebek yeleğim. Kenar kıvrımlarını kendim uydurdum ama epey uğraştırdı beni. İlk seferinde yeterince arttıramamışım söktüm. Sonra ipim yetmedi yine söktüm. Sonra rengine uygun bir ip buldum ördüm ama kollara yetmedi yine söktüm....Nihayet akşam bitirebildim. Düğmelerini de ayarlayabilirsem tamamdır :) 

Kuzenlerin kızları için şapka örmeye başladım, umarım sökmek zorunda kalmam!!

Mevsim normali dışında hava yağmurlu bugünlerde. Önce kar bekledik, şimdi de izne gideceğimiz için bari şubat tatilinden sonra yağsa diyoruz. İlçe dışına çıkmadığımız sürece sorun yok ama bir yerlere gideceğimiz zaman (geçen seneki kazadan sonra) kar bizi korkutuyor artık. Bugün karla uyandık, umarım bir haftaya kadar yoğun kar yağışı olmaz...

Karla İmtihanımız..

Cuma akşam üzeri Konya'ya doğru başlayan yolculuğumuz yaklaşık 1,5 saat sürmesi gerekirken 7 saat sürdü...Kar lastiğimize güvenirken önce yolda kaldık, sonra arabamıza kayan bir araba daha sonra da otobüs çarptı. Saatlerce bekleyip, herhangi bir yardım gelmeyeceğini de anlayınca, bize çarpan otobüsle (yarı ayakta, yarı oturur halde) gittik Konya'ya..

Aracın servisten çıkmasını bekliyor, zorunlu tatil(!) yapıyoruz...

Cuma akşamı biz hariç herkesin ciddi bir kar fırtınası olacağından haberi varmış...

(Eşim yaz kış zincir taşıma kararı aldı  :)))

Kar..

Kara doyduk bu sene, yıllardır bu kadar çok kar yağmamış buralara, bizi bekliyormuş sanırım. Kayseride bile görmedik yahu bu kadar kar!!

 Öğleye doğru çektiğim fotoğraf, akşama kadar devam etti kar..

Ve kardan ailemiz. Karı çok bulunca kardanadam yanlız kalmasın dedik :)

Kar

Ve kardan nasibimizi aldık.
Akşam yağmur yağıyordu en son, pek ihtimal vermemiştim karın yağacağına. Sabah sürpriz oldu, sakin sakin yağmış ve çok güzel görüntüler oluşturmuş.
Dün, kar evde olduğumuz gün yağdığı için sevinmiştim. Bu tür durumlarda insan dışarıda hiç bir işi olmasın, evde oturup kitabını okusun, sıcacık çayını içsin istiyor...
Bugün ise karlı-buzlu yollardan geçip de işe gelince, keşke kar bugün yağsaymış dedim, yollar kapalı olacağı için işe gelmezdik en azından...

Sabah kar yağarken..

Öğleden sonra güneş çıkınca bahçe daha da güzelleşti...

7 fark...

İki fotoğraf arasındaki yedi fark....

Cumartesi Antalya

Pazar Konya...

Ve birkaç detay...