Serinin son kitabı biraz uzun tutulmuştu. Final mantığı mı maddi bir girişim mi bilemem ama okuru sıktığı bir gerçek.
Birkaç koldan ilerleyen her bir hikayenin finalini merak ederek okudum. Özge'nin hikayesi çokça ütopik gelse de sevdim. Can Manay dalgalı bir hikayeydi, bazen bu kaçıncı diye sordum.
Deniz'in hikayesi beni en çok şaşırtanlardan birisiydi, sanki kendi bölümünü sahneleyip ortadan kaybolacakmış gibi gelmişti.
Ada'yı pek sevemedim, Göksel'e şefkat gerekli diye düşündüm.
Bilge adına yakışır bilgelikteydi.
Önceki kitaplarda yer alan 'kişisel gelişim' kısımlarına Pi'de o kadar çok yer verilmişti ki bazı kısımları atlamamak için çok direndim.
Azra Kohen'le üç kitaplık serüvenim burada bitti...
Bu üçlemeyi hep yürüyüş saatlerimin motivasyonu olarak hatırlayacağım :)
Akilah Azra Kohen etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Akilah Azra Kohen etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
5 Mayıs 2016 Perşembe
27 Nisan 2016 Çarşamba
Çi
Devam kitabı...
Bunların da sıralamasını hep karıştırıyorum, bari alfabetik sıralama olsaydı.
Bunların da sıralamasını hep karıştırıyorum, bari alfabetik sıralama olsaydı.
İlk kitaba göre hikayeler daha merak uyandırıcıydı, her bir karakter farklı kulvarlardan ilerliyor. Sokak gösterileri kısmında olayları biraz dağıtmışlar ama bu da yeni kitapların farkındalığı bi nevi.
Akşam yürüyüş yaparken hikayeye kapılıp bitiriverdim, hani 'bir çırpıda okudum' manasında değil; tabletten okuyunca kitabın neresine geldiğini, bitmesine ne kadar kaldığını pek anlayamıyorsun ve dizi film gibi hikaye en heyecanlı yerde pat diye bitiveriyor.
İlk kitabı bitirebildiyseniz, okurken 'bu ne yahu' deyip bir köşeye fırlatmadıysanız ikinciyi de rahatlıkla okursunuz :)
Bunun bir de üçüncüsü vardı di mi?
22 Nisan 2016 Cuma
Fi
Bir dönem Fi fırtınası vardı di mi? Okumayana, Fi alıntılarıyla süslenmiş manzara fotoğrafı paylaşmamış olanlara 'eksik' gözüyle bakılıyordu resmen.
Fırtına dindiğine göre kitabı okuma sırası bana gelmiş dedim...
Okudum.
Kitap sayesinde yeni bir şey öğrenmedim ama okurken bir sonraki sayfayı merak ettim. Devamını da okurum büyük ihtimalle.
Duru'yu gözümde canlandıramadım, fazla mükemmel geldi.
Deniz gözüme daha sevimli geldi.
Ada ve Bilge de tanıdıktı.
En önemlisi Can'dı tabi, o kitabın başından itibaren zihnimde Hakan Gündüz gibi canlandı; hazır cevap ve çirkin!
Kitabı okumayanlar için önerim benim gibi satın almadan, kitaplığına koymak zorunda kalmadan okuyabilirler. Böylece kitabı beğenmezlerse o 'aldatılmışlık' veya 'kandırılmışlık' ihtimali de kalkıyor.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


