Tanrı benden bir ısırık almış, tadımı beğenmemiş, bir kenara fırlatıvermişti...
Kapak resmiyle beni çağıran kitaplardan Karahindiba, iyi ki de çağırmış...:)
Sinan Sülün'ün ilk kitabı, üç öyküden oluşuyor. Yazarın çok sıcak bir anlatımı var, aynı dönemde büyümüş olmanın getirdiği aşinalıklar da satır aralarından göz kırpıyor.
Üç öykü de etkileyici, ben en çok Pelikan'ı sevdim; Numan'ın usanmadan paspasladığı, çocukların Helvacıoğlu flüt için kapısını çaldıkları dükkan her detayıyla canlandı gözümde...
"Mavi, aşçıbaşının sırtında götürülürken boynunu uzattı, bir zamanlar özgürce uçtuğu gökyüzüne son kez baktı. Baharın insanı sarhoş eden kokusunu içine çekti. Gülümsedi. Dünya tersten çok güzel görünüyordu."
Rıfat, önünde ayakkabıların biriktiği açık kapıdan girmedi ya ben kendimi zor tuttum kafamı uzatıp içeri bakmamak için..
"O anı hatırladıkça hala çok kötü oluyorum. O mesajdan sonra bir daha ne cep telefonu kullanabildim ne de Rum karakterlerin Türkçe konuştuğu bir filmi izleyebildim."
Sinan Sülün '80 doğumlu, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nden mezun olmuş..Öğrencilik yıllarından itibaren tezgahtar, garson, gişe memuru, redaktör, muhabir, editör, reprezant olarak bir çok işte çalışmış..
Eşime "Fetih yaşını geçtin ama roman yazacak yaştasın" diyesim geldi:)
Kitap ismiyle, "çimenlerin arasındaki sarı çiçek" diye bildiğimiz, görünce koparıp bir nefeste tohumlarını uçurduğumuz Karahindiba'nın adını öğretiyor, adını öğrenince de insanda "yeri gelse de bir cümlede kullansam " etkisi yaratıyor :)
Kapaktaki resmin cazibesine kapılıp, kitabı elinize aldığınızda arka kapakta Metin Üstündağ'ın yazısını görüyorsunuz "Okuyun, pişman olmayacaksınız." diyor. Benim yorumum Met-Üst'ün yanında ne kadar etkili olur bilemem ama
Okudum, pişman olmadım. Siz de okuyun...
Alakasız not: Bir ay kadar tamirde kalacağını düşündüğüm dikiş makinem iki gün içinde servisten geldi, ne dikeceğimi bilmememin de etkisiyle, lüzumsuz bir sevinç yaşıyorum :))
