Yarım Gün Çalışmak ve Çekilişler...

Bugün yarım gün tatil, üstelik de cuma. Ama ben bardağın boş tarafına bakıp "sabah sabah sıcak yataktan çıkılıp, yarım gün için o kadar yol gelmeye ne gerek vardı?" diyenlerdenim..!!! Evet nankörüm...
Amaa iş çıkışı Antalyaya gidip kemiklerime kadar ısınacağım için de mutluyum. Evet dengesizim.. (İkizlerim ya olsun o kadar:)
Öğlen olsun da gidelim hadi...
Bu arada sabahın kör karanlığı demedim çekiliş yapan bloglara göz attım.
Siz de atın..
Gümüş tepside sunulan hediyeler için;

http://nzlsyn.blogspot.com/2011/10/my-first-giveaway.html


Armani üstelik de benim gibi 'pink' ;

http://rendastyle.blogspot.com/2011/10/armani-pink.html


Bol hediyeli hem de kitaplı:);

http://karbeyazinmakyajdolabi.blogspot.com/2011/10/cekilis-zaman.html

Ayfer Tunç Seti

Bu sefer de % 50 indirime kapıldım. Pişman değilim. Bu illetten de kurtulmak istemiyorum.. (Adsız kitapalmayısevenler derneğini kuracağım bu gidişle:))
İdefixte Can Yayınlarında indirim devam ediyor malumunuz. Tabi  indirim % 50'yi bulmasa da (internetten etiket fiyatına almıyoruz neticede)  yine de indirimli bir fiyat ve daha da etkili olan da yazarın Ayfer Tunç olması.
Yeşil Peri Gecesinden sonra diğer kitaplarını da listeme almıştım. Özellikle de Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi, Ayfer Tunç'u tanımadan da ismine duyduğum sempati ve okuduğum yorumlar nedeniyle alınacaklar listemdeydi:) Bir itiraf daha; evet sırf ismini farklı bulduğum için bir kitaba ilgi duyabiliyorum, "Şeftali Bahçesinin Sırrı"nda olduğu gibi yorumlara bakmaya fırsatım yoksa risk alarak sepetime atabiliyorum kitabı.
Artık bir Ayfer Tunç bir klasik şeklinde okurum. Bu da elimdeki okunmayanları eritme taktiğim olsun (ve hatta eşim bu kısmı duymasın).
Yanlız kitaplığımda iki tane "Yeşil Peri Gecesi" olacak. Artık ben de hediye veren bloglar arasına girerim napiyim.

İki tane olan diğer bir kitabım da Nietzsche Ağladığında.

Çok severek okuduğum bir kitaptır. En yakın arkadaşımın tavsiyesiyle okumuştum. Aslında okul yıllarımda bir sahaftan bulup almıştım ve okuması için birilerine vermiştim.Ama  daha sonra ödünç alıp okuduğumu sanarak ve 'bu kitap kütüphanemde mutlaka bulunsun' diyerek bir tane daha aldım.

Tabii Nietzschelerim yeni değil ama benim gibi okunmuş kitap seven birileri çıkarsa onu da eklerim Yeşil Peri Gecesine.

Ve artık sevgili yolu gözler gibi kitaplarımı bekleyeceğim:)

Cumanın kitabı...

"Birbirine tıpatıp benzeyen iki sevgilim var!...Biri Vatan Cephesi'ne yazıldı, öteki yıkmaya çalışıyor..."
Bir Gün Tek Başına-Vedat Türkali

Dingin ve bir o kadar da dinlendirici bir dili var Vedat Türkali'nin. 3-4 sene olmuştur diğer kitaplarından ikisini okuyalı. Her kitabında tanıdık tadı yeniden alıyorum. Her ne kadar şimdilerde "fatmagülle " anılsa da, romanlarının derinliği bi başkadır.

Bir de kitaplarının arkasındaki o resim...Keten gömlekli, babacan gülüşlü bir Türkali. Kitabın yazarı değil de çok sevdiğim bir akrabammış gibi gelir her bakışımda....

Cuma sakinliğine uyan bir kitap oldu benim için. Olmaya da devam ediyor tabii:)

...

26, şimdilik...
Aslında şehit sayısından hareketle tepki göstermek de samimiyetsizlik bence. Ne yani az sayıda askerimizi öldürebilirsiniz ama abartmayın tamam mı? der gibi.
1 de olsa 15 de olsa hepsi birer can, birer oğul, birer eş....
Sanal tepki konusunda da muallakta kalıyorum. Hem sessiz kalmak istemiyorum hem de sanal olarak kendimizi rahatlatıp, yolda sokakta vermemiz gereken tepkiyi es geçiyoruz diye düşünüyorum.
Galeyana gelmek değil vurguladığım ama biz "Milli Mücadele" ruhuyla bugünlere geldik, birlikten doğan gücü gösterdik. Bu kadar sessiz kalmamak lazım diye düşünüyorum!!
Arabın baharıyla kışıyla değil kendi sorunlarımızla ilgilenmeliyiz. İki kuru lafla ikna edilmemeliyiz!!Sandıktan önce bizi ikna etmeye çalışanlar, terör konusunda da bizi inka etmeli, somut adımlar atmalı!!

Arı Kovanına Çomak Sokan Kız

Ve Millennium serisi biter....

Ateşle Oynayan Kız'dan sonra uzun bir ara vermiştim seriye, süre uzadıkça hevesim de kaçmıştı açıkçası.

Yaklaşık bir ay kütüphanemde bekledikten sonra okuyabildim nihayet.

Her ne kadar geciktirsem de okumayı, başlayınca elimden bırakamadım her zamanki gibi. Serinin üçüncü kitabı daha bir heyecanlı geldi bana. Belki de Lisbeth kapalı kaldığı için takip etmem kolay oldu:))

Yine konuya girmeden oldukça sürükleyici olduğunun altını çiziyorum ve "Açlık Oyunları"ndaki kadar domestic bir sonu olmadığını temin ediyorum:)

Bol isimli (ve harflerin acayip yerlerinde acayip işaretler olduğu için nasıl telaffuz edeceğimi bilemediğim !!) bir aksiyon saklı kitapta.

Bu arada kitaba başlamadan bir gün önce Ejderha Dövmeli Kız'ın filmine ucundan kıyısından baktım. Ne garip oyuncular bulmuşlar dedim. Tamam Lisbeth'i çıtı pıtı bir kız olarak hayal etmedim de(malum kitap kapağındaki profille anlatılan Lisbeth arasında dağlar kadar fark var!) en azından Blomkvist o kadar tipsiz bir adam olmasaydı. Üstelik son kitapta üstüne basa basa yakışıklı vurgusu yapılıyor cengaver gazetecimiz için. Neyse zaten kitabını okuduysan filmini izlemeyeceksin, bunu bilir bunu söylerim. İnsanın hayalleri yıkılıyor yahu!!(Tamam itiraf ediyorum Edward Cullen hariç)

Yazar hakkında da gizemli bilgiler olunca, gizli olan dördüncü kitabı bulurlar(!) ve bir iki aya kalmaz "Eşeğin Aklına Karpuz Kabuğu Getiren Kız" çıkar bence:))

(Bir öneri; bir günde 400 sayfadan fazla okumayın gözleriniz şişiyor...)

Olof Palme

 Dün Ankaradan dönerken Kulu'da gözüme bir park ismi takıldı. "Olof Palme Parkı", ne garip bi isimmiş dedim eşime. "all of" mu demek istemişler dedim hatta:)

Bugün okuduğum kitapta eski İsveç başbakanından bahsediyor; Olof Palme ...İlginç bir tesadüf oldu, parkın ismini görmesem belki hiç aklımda kalmayacaktı..

Wikipedia derki;

Türkiye'nin çeşitli yerlerinde Olof Palme adına açılmış park ve caddeler bulunmaktadır. Bunlara örnek olarak İzmir Karşıyaka ilçesinde yer alan Olof Palme park ve anıtı, Konya'ya bağlı Kulu İlçesi'ndeki Olof Palme Parkı ve Caddesi (İlçenin en işlek caddesi)verilebilir. Kulu'da yer alan bu park Olof Palme'nin başbakanlığı sırasında İsveç'e çalışmaya giden işçilerin Olof Palme'ye duyduğu vefa dolayısıyla açılmıştır. İsveç'in birçok devlet görevlisi ve başbakanı bu ilçeyi ziyaret etmektedir. Ayrıca Tunceli'de de Olof Palme adını taşıyan bir cadde mevcuttur.

Kinyas ve Kayra

 Hakan Gündayla tanışmam Az'la oldu. İlgiyle okumuştum. Beğendiğim bir tarzdı ve bende Orhan Pamuğun Kara Kitabı ve Yeni Hayatından sonra oluşan boşluğu dolduracağına inanmıştım. (Orhan Pamuk öğrencilik yıllarımın favori yazarı olmakla birlikte, Nobel sürecinde gözümden düşmüş, Masumiyet Müzesi ile de kendisinden tiksindirmiştir.)Kinyas ve Kayra ile düşüncemin boşa çıkmadığını anladım...

Tarzı "Yeraltı Edebiyatı" olarak geçen, hayata gelmelerinin bir hata olduğunu düşünen iki arkadaşın (ya da yol arkadaşının) hikayesi...(Konuyu detaylı anlatmayı sevmiyorum, zira araştırdığım kitabın özetiyle karşılaşmak hoş bir etki yaratmamakta bende:))

Kitaplardan alıntı yapmak, ya da altını çizmek pek huyum değildir.Beğendiğim yeri tekrar tekrar okuyarak aklımda yer etmesini sağlarım. Ama bu kitapta o kadar çok beğendiğim söylemler oldu ki, not almaktan geri duramadım.(Tabi kitaptan altını çizmedim yine, nedense kıyamam kitaba kalem dokundurmaya, benden kitap alıp çizenlere de çok kötü fena kıl olurum!)

Bir iki alıntı;

Dünya boşuna dönüyordu. Kaza yapıp ters dönmüş bir arabanın boşa dönen arka lastiği gibi! Hiçbir işe yaramıyordu. Belki bir palmiye yaprağı bağlansa ilkel bir vantilatör yapılırdı. Ama dünyaya ne bağlanırsa bağlansın, durmadan dönmesi yararlı bir hale getirilemezdi ki…

Kafam bir politikacıdan il olma sözü alacak kadar kalabalıktı...

Sıradanlıktan geçiyordu kurtuluşumuz. İlk seçimde iktidardaki partiye oy vermeye yemin ettim o an. Yığının içinde olmalıydım.Sıcak tutardı!!...

Herkese alın okuyun diyemem tabii, dediğim gibi biraz karamsar bir tarzı var. Ama inceleyin mutlaka benim gibi çok sevenleriniz çıkacaktır...

(Okuduğum bazı kitaplarda kafamda çizdiğim portreyi bi yerlerden teyit etmek isterim.Mesela kitaptan uyarlama filmlerde hemen kafamdaki esas adamla oyuncuyu kıyaslarım, benzemiyorsa izleyemem filmi. Kinyas ve Kayra'da da nedense somut bir görsel arıyorum, hani birisi okuduğundan yola çıkarak "bakın Kinyasla Kayranın kara kalem resmini çizdim" dese mutlu olacağım:)

Gizli özne :Erman...

Bizim Lülü 2,5 yaşında ve artık kendi kurguladığı oyunları oynuyor, habire konuşuyor, anlatıyor ve tüm anlatılanları da dinlemek istiyor.
1-2 ay önce tatilde kendi kendine birşeyler anlatırken kulak kabarttım, sürekli aynı isimden bahsediyor:Erman. Camdan dışarı bakıp
"Bak Erman orda deniz var",
"Erman bahçeye çıkalım mı?"  ..vs
Benim tanıdığım bir Erman yok, herhalde bakıcımızın binasından tanıyor diyorum.Demek ki iyi anlaşıyorlar ki dilinden düşmüyor.
Eve dönünce bakıcı teyzemize soruyorum Erman kim diye, o da "Bilmem, tanımıyorum ben Erman diye birisini" diyor.
Haydaa kim bu Erman?
Lülünün dilinden düşmüyor yine, anlatıyor da anlatıyor Erman'a.Bir iki kez sormaya çalıştım rahatsız olup "giitt" diyerek püskürttü beni.
Nihayet eşref saatine getirip sordum;
-Kızım Erman kim, senin arkadaşın mı?
-Hayır annee, Erman benim oğlum..
-??!!//
Tamam hayali arkadaşa kendimi hazırlamıştım da hayali oğul hiç aklıma gelmemişti.
Sorumluluk duygusu verelim derken abarttık mı acaba?Baksana direkt ebeveynliğe terfi etti çocuk....

 4 kişi olduğumuzu benimsedik, Ermanı da çekirdek aile dahil ettik, yakında lülünün odasına ilave yatak koyacağız neredeyse.

Ermanın kime benzediği bilemiyoruz tabii, ama Lülünün hayali olduğuna göre kesin Caillou gibi bişeydir; kel, sakar, şaşkın....

Torunumdur dedim bağrıma bastım da ismini bari değiştirsek yahu.Hep Erman Toroğlunu hatırlatıyor bana (bögk!!)

Lülüden son dakika haberi "benim iki tane dişim çıktı, büyüdüm ya ben"
Tabii cümle burada bitmiyor; gideceği okul, kreş, bineceği servis, yıkayacağı bulaşık, hızla inebileceği merdiven..... hayali ile devam ediyor.
Bense bi yandan çıkan dişlere bi yandan da gece uykusundaki bölünmelerin nedeninin ortaya çıkmasına seviniyorum....

Kış...

Memlekete sonbahar, çalıştığım ilçeye ise bildiğin kış geldi! Oturduğumuz ilçede hava nispeten ılık ve hatta kaloriferler yanıyor.Ama işyerinde katkat giyinip oturuyorum.Neyi kimi  bekliyorlar kalorifer yakmak için, ya da depoda bekleyen onca kömürle kime şirin görünecekler bilinmez ama bekliyoruz bakalım.İşin kötüsü karra mercii olan beylerde hiiç üşüme belirtisi de yok (ya da erkekliğe çamur sürmemek için çaktırmıyorlar!)

Yelek, şal, bilimum yünlü giyecekleri çıkardık.Sünger Bob'u da ihmal etmedik:)

(alıntıdır)

Evde marmelat olmayı bekleyen kuşburnu vardı, bir kısmını piknik dönüşü topladık, bir kısmını da pazardan aldım.Haftasonu evde olmayınca yapamadığım ayıklama işini dün nihayet yapmaya karar verdim. Ama benim kuşburnu olmuş "kurtburnu"!! İçinde envai çeşit kurtçuk fink atıyordu. Yıkadım, süzdüm , üstüne çıkan meyveleri aldım derken sağlam olanları temizleyip ayıkladım.Bu akşam marmelat olacaklar inşallah..

(alıntıdır)

Haftasonu pazarda görünce alıçları, dayanamadım aldım. Resimdeki gibi ipte sıralı değildi ama, görüntüsü daha cezbediciydi..Tabii alıçta da epeyce kurt olduğundan dikkatle yedim, kalanını da küçük bi tabakla tezgahın üstüne koydum.

Kuşburnu ve alıç aynı anda mutfakta olunca tezgahı kurtlar işgal etti tabii!!!Hadi lavabodakini ve çöp kovasının üzerindekini anladım da örümcek ağı gibi bişeyle dolaptan aşağı sarkan kurt bunu nasıl becerdi halan anlayabilmiş değilim.

Ağız tadıyla izlediğim bi dizi vardı onu da kuşa çevirdiler.Leylası, Ardası derken yönetmeni de ayrıldı.Kimi yeni Leyla olacağı işini memleket meselesi yaptık, bakalım nolacak. En sinir olduğum şey de alıştığım dizi oyuncusunun değişmesidir. Neyse İsmail Abi, Erdal Bakkal ve İskendere sahip çıksınlar da onlar da telef olmasın!!

Va kapanışa ne yakışır? Tabii İsmail Abi;

"senin agzindan cikanla kulaginin duydugunun tuttugunun ayni yerde kesismesine ragmen algilamamakta cok isyankarsin "







Çekilişçi geldi haanıım

Bugün çekilişlerle oyalandım.Neler yok ki arasında?

Benim gibi çantaya ihtiyacı olanlar için;
http://themagicofmakeup.blogspot.com/2011/09/hediye-kampanyas-mulberry-canta.html

Benim çantam şeffa olsun diyenler;

http://fashionozge.blogspot.com/2011/10/size-hediyemguess-marka-cantagiveaway.html


http://bronzmakyaj.blogspot.com/2011/09/ilk-blog-cekilisimi-yapyorum.html


http://dortdortlukblog.blogspot.com/2011/09/dortdortluk-hediye-cekilisi.html


http://sihirlimavi.blogspot.com/2011/09/blogumun-1-yl-kutlamas.html

http://bakimliyimbakimlisinbakimli.blogspot.com/2011/10/ilk-cekilisim.html

http://luzumsuzisleruzmani.blogspot.com/2011/10/sizin-secimlerinizle-yeni-hediye.html

http://deepbeauty.blogspot.com/2011/10/benim-hediyelerim.html

http://kraliceleoparus.blogspot.com/2011/10/hediye-cekilisimmmmmmmmmmm.html

Kalem olsun, çamurdan olsun..

Kalem olsun da çamurdan olsun :) Kalemlere hele de renkli olanlara bayılırım.İlk etapta kullanmaya kıyamam ya biterse diye, sonrasında "e kullanmayacaksam niye aldım!" diyerek ucundan kıyısından başlarım...
Bloglarda dolaşırken rastladım.Belki bi gün kapıma gelir...
Buradan;
http://edankb.blogspot.com/2011/10/ilk-cekilisim-my-first-giveaway.html

Anne Diyeti

Annemi arıyorum ve akşam size geleceğiz diyorum.Hemen soruyor annem
-Ne pişireyim akşama? Sac Böreği mi (ki annemin spesyalidir "kaymaklı sac böreği") yoksa karışık kızartma mı?
-Naptın anne ya, bunlar kalori bombası, ben diyetteyim ya!
-E ne yiyeceksin?
-Sebze günüm bugün,
-Tamam o zaman sana patatesli sac böreği yaparız...:))
Alemsin anne:)

Hatta bi de "yarışma"landım

Dur bakalım bi de ben deneyeyim.E siz de deneyebilirsiniz:)
buyrun
http://www.lensmakyaj.com/2011/10/ilk-hediye-cekilisim.html

"Dukan"landım...

Son iki senesini hayli dombili geçirmiş birisi olarak, uzun araştırmalar neticesinde Dukan Diyetine başlamış bulunmaktayım.Bool proteinli atak evreme geçen perşembe başladım.Pazar misafirim vardı ve piknik falan derken ucundan biraz deldiğim diyetimde yaklaşık 2 kg vermiş durumdayım:)Cumaya kadar atak evresine devam edeceğim ve haftasonu sebzelere kavuşmuş olacağım.
Gözümün önünden salkım salkım üzümler geçiyor ama inşallah bu sefer irademe sahip olurum.Bolca blog okuyorum Dukanla ilgili, malum gaza gelmem gerek (hatta ayagımı gazdan çekmemem gerek:)
Meşhur yulaf kepeğini de tedarik ettim.Artık kim tutar beni :))

Şeytan Yemini

Şeytan Yemini-Jean Christophe Grange Birbirinin benzeri cinayetler işlenmektedir. Bu cinayetlerin ortak noktaları, katillerinin öldükten sonra   hayata döndürülmüş ve uzun süre komada kalmış insanlar olmasıdır. Öldürülen kişiler de, onların komaya girmesine sebep olan kişilerdir. Bir tür intikam cinayetleridir bunlar. Ancak bu kişiler gerçekten katil midir? Yoksa sadece verilen emirleri uygulayan birer piyon mudurlar? Avrupa’nın birbirinden uzak kentlerinde işlenen bu cinayetler nasıl bu denli benzerlik içermektedir? Yoksa katil tek bir kişi midir? Kendini şeytanın yerine koyan, kendini şeytan sanan biri. Belki de şeytan gerçekten yeryüzüne inmiştir. Kahramanımız Mathieu Durey, din eğitimi almış, koyu bir Katolik, kendisi gibi polis olan yakın arkadaşı Luc'un şüpheli intihar girişimi ile onun yarın bıraktığı soruşturmayı devam ettirir. Bol bilinmeyen, cinayet içeren, Tanrı-Şeytan ilişkisinin hep ön planda olduğu, bolca isim ve şehir barındıran, anlatılan yere haritasız gitmenizi sağlayacak kadar detaylı anlatılan yol tarifleriyle sürükleyici bir kitap. Sadece 1-2 defa gecen isim ve şehirleri sadece ilk harflerini okumakla yetindiğim, esas adamın açlıktan ölmesinin an meselesi olduğunu düşündüğüm, her gittiği yerde hemen bir araç kiralayan (ısrarla Audi) ve birçoğunu kullanılamayacak hale getiren , bu kadar parayı nerede taşıdığını bir türlü kestiremediğim adamımız, ve o gece gündüz demeden  koyu kahvesini yudumlayıp Camel'ini içerken "benim midemin" ağrıdığı okuma süreci... Daha önce Kızıl Nehirleri okumuştum ve Şeytan Yeminini onun kadar beğenmedim..  Bu kitapta sanki havada kalan yerler oldu.Özellikle gereksiz dini öğeler (İtiraf ediyorum Kutsal Meclis kadar boğucu değildi) ve gittiği heryeri bir tur rehberi edasıyla tarif eden Dureyn zaman zaman sıkıcı oldu. Ama habire dolaşan ve araştıran esas adam   biraz nevrinizi döndürse de okumaya değer, hikaye netleşince daha rahat uyudum itiraf edeyim:)...(Yanlız Doğan Kitap'tan yayınlanan kitapları elime ilk alınca dergi okuyormuş gibi hissediyorum, alışınca da diğer kitaplar bi garip geliyor!Şunu ortasını bulsak??) Ve sırada Kinyas ve Kayra var, lülünün gündüz uykusu sayesinde başladım bile...Beklediğim gibi farklı bir dili var, şimdiden sevdim gibi:) Ve kapanış Lülüden incilerle; -Anneeee! -Efendim kızım? -Ama ben dirseğimi öpemiyoruum! (dirseğini çarpan ve acil müdahele şekli acıyan yeri öpmek olan kızımın çaresizliği..:) -Anneee! -Efendiim? -Ama ben ağzımı göremiyorum!!(ağzını iyi silip silemediğini kontrol etmek isteyen Lülü..:)  (Ve "ama ben görüyorum" diyerek Lülüyü kızdıran bir baba...) Vücudumuzu tanıma aşamasını tamamladığımızı sanıyordum, meğer daha zorlu bir aşamaya geçiyormuşuz:)

Haftasonu...

Bugün cuma, neşe dolmalı insan...

Yağmurlar bastırınca haftasonu hevesim de kaçtı.Halbuki hava soğumadan piknik yapsak diyordum.(Evet tüm yaz boyunca oturup da hava soğuyunca "ama pikniğe gidecektik" diyormuşum gibi oldu ama Ramazandan beri evde oturabileceğimiz bir haftasonumuz olamadı:(

Yağmurlu havalarda güzel bi çay demleyip kitap keyfi de yapılabilir ama lülünün uyuduğu 2 saatle sınırlı olur.Zaten o zaman diliminde aklımdan geçenlerin hangi birini yapacağımı şaşırıyorum.

"Şeytan Yemini" de nerdeyse on gündür sürünüyor elimde. Yolda ve işyerinde parça parça okuyabiliyorum. Kafamı yastığa koyunca bi yandan NDE, köleler, ışıksızlar ; bi yandan iş düşünüyorum.

Yastık demişken, aşağıdaki nevresim takımını çok sevdim.Tabi okuya okuya ezberleyince aynı hevesle kullanılır mı bilmiyorum ama yine de güzel bir tasarım olmuş . (Tiago Da Fonseca'nın tasarımıymış)

Haftasonu için beni heveslendirecek bişey bulmam lazım, şimdilik programda sadece temizlik olduğu için Cuma gününde olmanın sevincini hissedemiyorum...

Kurban Bayramına ne kadar kaldı?

Az kaldı az...Sabah sabah işe gelirken uyku sersemliği ile üşenmedim kurbana ne kadar kaldığını hesaplayıp kendimi teselli ettim. Zira tatil sonrası insanı işe getiren tek şey tekrar tatilin geleceği umududur...
Bu aralar parça parça tatiller yaptık ve  de bu stilden oldukça memnun kaldık.Tabi valiz hazırla-boşalt kısımlarının saymazsam!
Antalya, üstüne Gönen-Ayvalık ve tekrar Alanya derken döndük kürkçü dükkanına.Yediğimiz içtiğimiz de dahil aşağıda:))

Bu sene Gönenden pirinç almak için erkendi.Henüz çeltik olan pirinci tarlada incelemekle yetindik (Kurbağalardan kaçınarak tabii:).....

 Bahçeden kahvaltı masasına...

Kuşbakışı Cunda ve adacıklar..

 İncire dadanan böcekler, çok orjinal bi rengi var böceğin, yanar döner gibi bişey..

Dim Çayı ile bitirelim...

KİTAPLARIM
Ve nihayet siparişlerime kavuştum, kargo gecikince, araya tatil girince ve ben kargocularla tartışınca süreç uzadı tabii.

Neler aldım;
Kinyas ve Kayra-Hakan Günday
Arı Kovanına Çomak Sokan Kız-Steig Larsson (Nihayet puanlarla alabildim)
Montague Amca'nın Dehşet Hikayeleri-Chris Priestley (Kitap Grubundan methini çok duyduğum için aldım)
On Küçük Zenci-Agatha Christie (Süpriz çizgiroman:)

Ve klasiklerden
Cimri-Moliere
Genç Werther'in Acıları-Goethe
Uğultulu Tepeler-Emily Bronte
Vadideki Zambak-Balzac

Kargo Ödeyen Kitap Seti-Ahmet Rasim
Gecelerim ve Falaka
Eski İstanbul'da Hovardalık (Evet evet hep bunu merak etmiştim:))
Şehir Mektupları


Hevesle paketi açtım, (psikopatça)ayraç ile kitap sayısı aynı mı diye kontrol ettim ve işin en güzel yerine geldim. Kafamda hangi sıralama ile okuyacağımı belirlemek:)) Tabii ki Kinyas ve Kayra ile başlayacağım..
Bu arada On küçük Zenci'yi seçerken Altın Kitaplar yerine NTV Yayınlarını seçmiştim. Gelince bi baktım meğer çizgi romanmış aldığım. Önce kendime kızdım neden dikkat etmedim diye ama kitabı elime alınca pek bi beğendim. Baskı kalitesi çok güzel, bi hevesle mutfakta yemeğin pişmesini beklerken okumaya başladım:))

Hadi bakalım okuma zamanı...

İtalyanca Aşk Başkadır

Rahat okunan bir kitap.Dublin'de düzenlenen İtalyanca kursuna katılan bir grup insanın hikayelerinden oluşuyor. Tek tek kişilerin hayatını anlattığı ve hepsini bir yerde kesiştirdiği için bir sonraki sayfada neler olacağını heyecanla beklemiyorsun.Tatilde, yolda rahatlıkla okunabilecek, soft bir kitap.
Orjinal ismi "Evening Class" olan kitap biraz da isim kurbanı olmuş bence.Kitabımı gören herkes manidar bir şekilde "hımm aşk kitabı okuyorsun ha?" derken ben de savunmacı bir pozisyonda "ama orjinal ismi evening class" diye cevap veriyordum.Kapak resmi de bu soruyu soran insanları destekler nitelikteydi; çiçekli, sarılı, morlu...Ama resim bana deniz denarında bir sahil kasabasının sakinliğini anlatıyor daha ziyade...
Merak edenler için; hani bazan kafasının dinlendirecek, çok yormayacak kitaplar arar ya insan bazan, o zaman tercih edilebilir İtalyanca Aşk Başkadır-Maeve Binchy...
Ramazan sonrası ısınma kitabımdı bu, şimdi tarz değiştiriyorum;Jean Christopher Grange-Şeytan Yemini'ne başladım sabah sabah:)

Okuyabilmek

Ve nihayet tekrar kitap okuyabilir hale geldim. Ramazan rehaveti ve de en sıkıntılı kısım olan uykusuzluğun bitmesiyle (ki ilk mesai gününün uykusuzluğunu uykusuzluktan saymıyorum-aferim bana bi yazmada yazdım:)) tekrar kitaplı günlere dönmüş bulunmaktayım.

Tabi bünye yadırgamasın diye soft bir kitapla başlıyorum. Bide yolda okunabilir diye, hoplaya zıplaya (Tavşanlı-Burhaniye arası cidden zıplayarak gittik) bi kitabıma bi eylülün boyadığı resimlere bakmak durumunda kalacağım için hiç kasmaya gerek yok dedim ve son anda bunu aldım yanıma.(Eşim okusa-ki henüz bloğuma teşrif etmedi- sen almadın ki, arabaya binip son anda benden kitabını getirmemi istedin derdi:)) O kadarcık hizmet de alabileyim canım, koca tatilin valiz hazırlayanı, isteneni bulanı, valiz boşaltanı, çamaşır yıkayanı oldum zaten!!Ne doluymuşum be, kitabı unuttum dünkü temizliği düşününce...)
Dönelim konumuza;
Kitabın kapak resmini çok seviyorum, morlu sarılı , çiçekli ve hatta köpekli sevimli bir resim. Ama serviste gazete kağıdına falan sarıp okumayı düşünüyorum, zaten bıyıklı memur katsayımız fazlaca, algıda seçicilikle kitabımın ismi akıllarında kalsın istemem.
Aslında kitap dışına geçirelecek kılıflar olsa, mesela "Das kapital" gibi afilli kitap ciltleri...Geçirsem ıvır zıvır kitapların dışına havalı havalı okusam:) Kitabın kapağı da eskimez, lüzumsuz çizikler olmaz üstünde (millet araba kaportasını çizdirmemeye uğraşır ben de kitaplarımı;) Belki de vardır bu amaçla kullanılan bişey, malum 3-4 aydır yeni memleketimizde pek bi dünyadan habersiz ve de bi o kadar huzurlu yaşayıp gitmekteyiz. (ama bu huzur beni buraya zorla gönderen müdür efendinin kulaklarını çınlatmama engel değil tabii:))
Dur bi de Türk Kahvesi yapayım kendime,( şu hazır Türk Kahvesini bulandan Allah razı olsun:)) biraz okuyum artık kitabımı....
Herkeşlere bool kitaplı günler..........

Gıdacı, gıda alerjisinden hastanelik olursa...

Şüpheliler:

 Yumurta: İlk ve en kuvvetli ihtimalimiz kendisi. Kızımın her akşam istediği yumurtayı ( "zaten dünkü çorbayı yiyeceğiz, dolma da acı gelir" bahanesine sığınarak) sahanda pişirdim ve 2-3 lokma da ben aldım. Yumurtayla geçmişte seviyeli bir ilişkimiz vardı ve problemimiz yoktu...

Mantar Çorbası: En masum görünen elemandır kendisi çünkü dün de bir kase yemişliğim var aynı çorbadan. Ayrıca kendim yaptığım için içindekilerden eminim. (mantarın soyu sopu hariç tabii)..

Kola: Oruçlu bünyeye (can sıkıntısından) Yahşi Batı izletirsen haliyle kola içmek isteyecektir. Bu da popüler bir zat olduğundan listemde...

Bu üç muhteremin tek başına ya da ittifak halinde ortaya çıkardığı durum; yemekten sonra dilde ve yutakta ani şişme ve karıncalanma ile acile gidilmesi, iğneler, müşade, antihistaminik. Boğazım şişerse nasıl nefes alacam korkusu...Sabaha uyuşuk ve şiş bir dil....
İşin annelik boyutunda da; kızımın başına aynı şey gelse acaba ifade edebilirmiydi, fark edebilirmiydik? İster istemez "yedi numaranın Zelihası" gibi düşünmeye başlıyorum:))

Bu durumda alerjik gıdaları veya alerjenleri iyi bilmek de fayda etmiyormuş, bazan hain ittifaklar olabiliyormuş....