Nisan

 Baharın ikinci ayında da olsa uzun zamandır beklediğimiz sıcaklıklara erişebildik. Tabi bu İç Anadolu standartlarında bir bahar, yani öyle çiçek-böceğe karışmadık henüz, sadece termometreler (-)'yi göstermiyor o kadar :)
Nisan ayına hızlı bir giriş yaptık, haftasonu ısınan havanın kısmen de olsa tadını çıkardık ama yeni hafta zor ilerliyor..İleri saat uygulamasına nispeten alışan bünyem konu işe gelmek olunca yine de nazlanıyor. İşyerinde de evrak işleri ile oyalanıyor, dışarı görevinden kaçınıyor, okuduğum kitabı masamda- çantamda süründürüyorum.
Nisana hareket katan tek şey komşum ile başladığımız yürüyüş oldu. Ağaçlık alanlarda köpekle karşılaşma riski, göl kenarında sert rüzgar nedeniyle sabit bir rota çizemesek de azimle yürüyoruz :)Amacımız katılımcı sayısını arttırmak suretiyle köpeklere kafa tutmak..

Haftasonu bağ bahçe gezerken yol kenarında ot toplayan kadınlara imrendim, arabadan bir meyve bıçağı kapıp kendi çapımda yemlik toplamaya çalıştım (yemlik diğer illerde de toplanır mı bilmiyorum ama, Konya'nın vazgeçilmezlerinden. Yanında yufka ile tabii). Netice fiyasko oldu, çünkü nereye bakacağım, nasıl arayacağım hiç bilmiyormuşum meğer. Bir tane bile bulamadım yahu!! 10-15 gün sonra bir bilenle gitmeye karar verdim :)

Uğruna yollar aşındırılan yemlik :))

 Aşınan yollar:)

Ağacın etrafında Eylül ile bilimum Türk Filmi pozları verildi..

Göl rüzgarlı havalarda hiç çekici değil, bulanıp çamurlu gibi bir renk alıyor. O yüzden hiç pas vermedik kendisine...

Ve sürünen kitaplarım. Sahaftan aldığım V.C. Andrews kitabı ağır gidiyor, Ateş Yolu'na da başladım ama çok iç açıcı gelmedi, beklemede. (Bu hafta pek kitap okumak gelmiyor içimden, her bir kitap için envai çeşit bahane bulabiliyorum)

Elmalı Tart

Ee  kitap  kitap nereye kadar :)Biraz da yediğimi içtiğimi anlatayım. (Gerçi ben tadına baktım sadece, malum Dukan)
Ve bugün evde olmanın neticesi; elmalı tart...

Malzemeler:
Oda sıcaklığında bir margarin (ben yarı yarıya tereyağ kullandım)
2 yumurta
6-7 kaşık pudra şekeri
Kabartma tozu
Vanilya
Un
Harcı için:
4-5 Elma
5-6 kaşık şeker
1 bardak kadar ceviz
Tarçın
(Şeker miktarı opsiyonel, hamur ve harç için daha az kullanılabilir)

Hamur çok sert olmayacak şekilde yoğrulur, yumurtadan biraz büyük bir parça dondurucuda 15 dakika bekletilmek üzere kaldırılır.

 Elmalar şekerle suyunu çekinceyekadar pişirilir, soğutulup içine tarçın ve ceviz eklenir. Hamur tepsiye eşit kalınlıkta yayılıp üzerine harç yayılır. Donmuş olan hamur harcın üzerine rendelenir.
200 C fırında üzeri pembeleşinceye kadar pişirilir, ılıkken üzerine pudra şekeri serpilir..

Afiyet olsun...

Oyun

Kitaplığımda bekleyen Ted Dekker'a sıra geldi..

Aslında Tess Gerritsen'den sonra biraz önyargılı almıştım kitabı elime, vasat bir kitaptır düşüncesiyle. En son okuduğum Dekker kitabı yüzünden böyle düşünüyordum, Kutsal Meclis sonlara doğru çok sıkıcı gelmişti bana.

 Ama Oyun okuduğum ilk Dekker kitabı olan ve çember serisine dahil olan Siyah'a çok benziyor. Oldukça enterasan bir konusu, sürükleyici bir hikayesi var.Adından anlaşılacağı üzere bir Oyun var işin içinde. Devamında da......Okuyun görün :)


Çember Serisi demişken, şu Beyaz'ı da alıp okuyayım bir ara da, evde öksüz kalan Yeşil'i de olaya dahil olabilsin :) Seride hem olayların nasıl ilerleyeceğini, hem de nasıl ilk kitaba bağlanacağını merak ediyorum..

 Ve bugün Cuma :) Haftanın en umut vaad eden günü...Sıcak bir hafta sonu geçirmek istiyorum..

Mefisto Kulübü

Rizzoli&Isles'e devam..

Mefisto Kulübü'nde de heyecan dozu yüksek, gizem ve satanizmle ilgili bilinmeyenler var..Ama konu çabucak toparlanıp bitirildi gibi, yani önceki kitaplardaki detaylar, hedef saptırmalar pek yok. Bazı noktalar da zorlama gibi geldi (Maura'nın olaylara dahil oluşu gibi). Ve pat diye bitti sanki..Yanlız içime kurt düştü şimdi, ben e-book olarak okudum ya, lüzumsuzun birisi özetlemiş olmasın  kitabı?

Yok yok değildir herhalde...

Kitabın konusu hakkında detaya girmeyeceğim, polisiye severlere gönül rahatlığı ile tavsiye ederim..

(Tess Gerritsen kitaplarına alıştım galiba, konu artık çok çetrefilli gelmiyor. Sırf Tess Abla'nın kıymetini anlayayım diye bir Ted Dekker kitabı okuyacağım :))

Rizzoli ve Maura için kafamda canlandırdığım yüzler vardı, ama diziye göz atınca tepetaklak oldu benim imajlar. Dizidekiler bildiğin çıtır ablalar. Özellikle Maura'yı çok farklı düşünmüştüm, bunlar şirine gibi. Iıı olmamış..

Salı gününün en güzel tarafı Leyla İle Mecnun izlemek. Televizyon yerine internetten izlemeyi tercih ediyorum ben, reklamsız, keyfime göre..Henüz izleyemedim yeni bölümü ama İsmail Abi'nin soyunun taa Mona Lisa'ya kadar uzandığını öğrendim:))Kaçırmayın..

Haftasonu

Nihayet güneşli günler gördük...
(Nazım şiiri gibi oldu:)

Güzel günler göreceğiz çocuklar
Motorları maviliklere süreceğiz
Çocuklar inanın, inanın çocuklar
Güzel günler göreceğiz, güneşli günler
......
Koşuşturması bol bir haftasonu oldu; bizim koşturma mecazi anlam taşıyıp, yapılanların yoğunluğunu ifade ederken, Eylül iki gün boyunca resmen koştu.Özellikle köyde, bol güneş ve ilgi çekici bir bahçe sayesinde hiç oturmadı. Uykuyu es geçti, dönüş yolundaysa ise kelimenin tam manasıyla "sızdı" :)
Kuzuları sevip, kendi oyuncakları gibi yumuşak olduğunu; römorkun üzerinde evcilik oynarken de "daha önce böyle bir arabaya binmediğini, çok sevindiğini" söyledi. Benim için kısmen tanıdık olan köy hayatı, eşim ve kızım için turistik gezi kıvamındaydı ...

Vee kuzularımız ...

 Bu kuzu her uzatılan parmağı emiyordu :)

Bu da benim kuzum :))

Haftasonu kilo verdiğimin fark edilmesi nedeniyle motive oldum, annemin yaptığı balkabağı yüzünden de sanırım yarım kilo kadar aldım :)) Neyse olacak o kadar artık..Dukan'a devam...

Mefisto Kulübü okuyorum hala, ama e-book olarak okuduğum için kitabın ne kadarını okuduğumu pek anlamıyorum. Pat diye bitecek korkarım :))



Hac

Uzun zaman önce almıştım bu kitabı. Hemencecik okunacaklar arasında olmadığı için, elimdeki hevesle okunan kitaplar bitip de sıra yeniden klasiklere gelirken arada okunabildi ancak...Her siparişle 1-2 tane aldığım dünya klasikleri nedense bende ödev psikolojisi oluşturuyor. O yüzden kütüphaneyi silkeleyip okunacak diğer kitapları arayıp buluyorum.

Simyacı'yı ortaokulda okuduğumu ve çok sevdiğimi hatırlıyorum. Ama sonrasında bu tarz kitaplar, yapılan içsel yolculuklar, mistik serüvenler, ferrarisini satanlar, secret'lar vs beni sıkmaya başladı. Zaten kişisel gelişim kitaplarını da sevmem, yani çok teoriktir benim için yazılanlar. Hem ben dengesiz bir ikizlerim, gitmez bana böyle doktrinler..

Hac da bu kategorideydi. Tamam çok sıkıcı bir konu değil ve bir günde bitiyor ama beni pek açmadı...

Zaten kitabı da nerelerde gezdirdiysem, ıslanıp kurumuş, sararmış, epeyce "çile" çekmiş :))

Bu tarz kitapları sevenlere, hristiyanlıkla ilgili detaylı anlatımlardan sıkılmayanlara tavsiye edebilirim. (Nezaketen tavsiye ediyorum yani, zaman kaybetmeyin, daha okunulası bir kitap seçin :))

Ve "okunacak kitabım kalmadı" psikolojisine girmiş bulunmaktayım. Tabii ki okunacak kitap var evde ama aklımdaki kitaplar değil..İşin kötüsü eşimle anlaştım, aslında sen istediğim e-kitapları bul ben de normal kitap almayayım diye blöf yapmıştım. Ama epeyce kitap buldu. Bir çoğu ıvır zıvır kitaplar, bazıları fotoğraflanarak yüklenmiş ama önce okunabilecekleri seçmeli ve (bir süre de olsa) sözümde durmalıyım...

Ziyan

Neredeyse bir haftadır sürünüyor elimde kitap..Umduğumun aksine kitabın ilk kısımları zor ilerledi. Adapte olamadım bir türlü kitaba. Bir de yazıları ufacık geldi bu kitabın, beni bu ilkokul çocuğu bahanesine iten sanırım Martı Yayınları'nın ciltli kitapları!!Öyle büyük puntolarla yazıyorlar ki insan normal bir kitaba geçtiğinde bocalıyor..

Ziyan, okuduğum diğer Hakan Günday kitaplarından farklı (bu iyi bir durum benim için çünkü Kinyas ve Kayra'dan sonra Az ve Zargana biraz tekrar gibi gelmişti.) İşin içinde askerlik oluşu benim için konuyu çok cazip kılmasa da kitap ilerledikçe ilginç bir hal almaya başladı. Ve bu kitap benim favorim olan Az'ın bir adım ötesine geçti diyebilirim..

Pek çok kitabı okumakla yetinirken, Ziyan alıntı yaptıranlar arasında yerini aldı.

Spoiler korkusu olmadan okuyabilirsiniz, çünkü yazacaklarımdan kitabın seyrine dair hiç bir kırıntı yakalayamazsınız merak etmeyin:)

Bir gaziye, bedeninin yarısını vatan uğruna rehin bırakmış birine söylenebilecek hiçbirşey yoktu. Kahramanlık kelimesinin sözlük karşılığı can bulup yanımızda durmuşken kendimizi o kadar aciz ve güçsüz hissetmiştik ki!! Ne yapacağımızı bilememiştik. Her ne kadar onlar yaralandıkları anı çok gerilerde bırakmış gibi görünseler de bizim için hala savaşmakta olan üstün varlıklardı. Belki de insanların çekingen bakışlarına alışkın oldukları için ilk lafı onlar atmışlardı: "Şafak kaç ?" Söylemeye utanmıştık. Askerlik hizmetlerinde gazi olmuş insanlara, askerlik hizmetimizin her gününü saydığımızı söylemeye utanmıştık.

Daha önce de söylemiştim. Analitik zekayla aramda çelik duvarlar vardı. Ve amaç için bütün araçların kurban edilebileceğini vaaz eden Macchiavelli'den nefret ediyordum!Ben bi romantiktim. Ve Descartes'in, insan tanımayan soğuk mantığından iğreniyorum! Ben bir romantiktim. Ve Rousseau'nun Kuvvetler Birliği ilkesini alıp İsviçre'nin kalbine saplamak istiyordum. Ben romantizmin kendisiydim. Ve Gazi Mustafa Kemal'in göz yumduğu her çirkinliği, bir daha görmemek için gömmek istiyordum.   

Tabii ki bir günde olmadı bunlar. Bir günde terk etmedim Kahramanımı. Bir günde kırılmadı hayallerim. Bir günde vazgeçmedim, Mustafa Kemal'den. Bir günde karar vermedim peşini bırakmaya. Ben bir romantiktim Asker. Bir saniyede karar verdim onu öldürmeye! Bir saniyenin içinde!!!

Önümde sekiz yıl vardı. Devrilince sonsuzlukmuş gibi duran sekiz koca yıl. Sonsuzluk simgesinin anlamını çözeceğim kadar uzun. ∞ 'un anlamını. Soldakinin sonsuz hayat dairesini, sağdakininse sonsuz ölüm dairesi olduğunu kanıtlayacak kadar...
Belki de bir bedende iki ruh taşıyorum. Ama ben ruhlara inanmam. Ruh, bir insan icadıdır. Bedeni yaralandığı gün, varlığının bir parçası olan ancak asla zarar görmeyen bir şey hayal etmiş, adını da Ruh koymuştur. "Bedenimi parçalayabilir ama ruhuma dokunamazsınız" demenin keyfini yaşamak için kendisine hayali bir sığınak inşa etmiştir.

Önerebileceğim bir kitap...

Eylül..

Baba bahçede çalışmaktadır, budanan ağaç dallarını temizlemektedir.
Eylül: Anne, babamlar bahçede çalışıyor dimi?
Anne: Evet kızım..
Eylül: Anne, babamlar bahçeyi dikenliyor dimi?
Anne: O ne demek kızım?
Eylül: İşte anne dikenliyorlar babamlar bahçeyi..
Anne: Kızım ne demek istediğini anlamadım ben..
Eylül'ün yüzünde "doğru kelime bu değildi galiba" bakışı, annesinde "ne demek istiyor ki?" bakışı..
1-2 dakika sonra koşarak annesinin yanına gelen Eylül:
-Anne babamlar bahçeyi tırmıklıyor değil mi?
Bahçeyi dikenleyen şey tırmıkmış :))

Odasında en kaprisli haliyle yatar Eylül. Kahvaltıya çağırmak için gelen bakıcısını da kovar
-Sen kendi işine bak, beni rahat bırak..
-Ama benim işim sensin zaten, seni bırakıp gidemem..
- O zaman şu oyuncakları falan topla!!
Temizlikçiye bile hatırla iş yaptıran ben, ipleri Eylül'e bırakmaya karar verdim :))

Soğuk havalardan iyice bunalan Eylül akşam Survivor'daki oyunlara imrenerek baktı, tatilde aynısını yapacağımıza dair söz aldı :))
Acun'a, Mustafa Topaloğlu'na katlanmaya bile razıyım...Off hakkaten gelse artık bahar...........................

Kabil

Kabil-Jose Saramago

Son dönemlerde okuduğum en aykırı kitap..

Kabil; insanlık tarihinin ilk cinayetini işler. Ve Tanrı ile bir tür pazarlık ve hatta düello başlar.

Ama konu Adem ve Havva'nın cennetten kovulmasıyla başlayıp, Kabil merkezli olarak zaman sıçramaları ile geçmişle şimdiki zamanı birbirine katıp Nuh'a, Eyüb'e, İbrahim'e , Sodom ve Gomore'ye kadar uzanıyor. Ama alternatif bir bakış açısıyla. Yazarın tabiriyle "Efendi" yani Yaradan, kimi zaman insan sıfatında, kimi zaman duman halinde ama sürekli olarak insana özgü egolarla çıkıyor karşımıza..

Kitabın içeriği bi nevi Bukowski ya da Nietzsche'den Tanrı'yı ve yaşanan mucizeleri yorumlamasını beklemek gibi..Olayın felsefe açısından yorumlanması ilginçken, bazı yakıştırmalar da rahatsız edici.

Jose Saramago ile yeni tanıştım. Aslında diğer bir kitabı "Körlük" çok ses getirmiş ama henüz onu okumadım. Saramago Portekiz doğumlu ve koyu bir komünist olarak tanınıyor. 1998 Nobel Edebiyat Ödülü'nü almış. İsrail'e karşı taktir edilesi bir tepki vermiş, işgal altındaki yerleri Nazi Almanyasının kamplarına benzetmiş..Dini konulara yaklaşımı Vatikan'dan da tepki almış. Hayatının kalanını 1993'te yerleştiği Kanarya Adaları'nda geçirmiş.

Kitap yoğunlaşılan okumayı gerektiriyor. Yazarın tarzına sadık kalınarak çevrilmiş ve diyaloglar düz bir metin şeklinde, sadece virgülle ayrılarak ve büyük harfle başlatılarak yazılmış. O yüzden sakin bir ortamda kitaba konsatre olunmalı..

Farklı bir kitap okumak isteyenlere öneririm. Körlük de merak ettiğim kitaplar arasında...

Siliniş

Elimdeki son Tess kitabını da bitirdim.

Siliniş

Rizzoli-Isles serisine ait bir kitap daha. Bu kez klasik bir polisiye olmuş. Cerrah ve de Çırak'ın konularına dayanarak daha kanlı, cesetli, gizemli bir kitap bekliyordum ama Millenium serisi benzeri olmuş..

Jane çoluk çocuğa da karışınca tempo biraz düşmüş, psikopat katillerin favorisi olmaktan da çıkmış..(Bebek kısmını spoiler kabul etmiyorum artık çünkü zaten Jane önceki iki kitap boyunca hamileydi. Müjdeler olsun ki doğurdu, nur topu gibi bi kızımız oldu :))

Bence Tess doktorluğunu ilk kitaplarda gösterip yeterince kesip biçtirdi, geriye klasik polisiyeler kaldı..Kitabın kapağına da takıldım biraz, klasik polisiyeye neden enfejtörlü kanlı falan bir kapak yapmışlar ki? Cerrah gibi bir konuya hevesleniyor insan..(Kulağa psikopatça gelse de heveslendim evet :))

Peki kitap sürükleyicimiydi, kesinlikle! Bir çırpıda okunuyor mu, kesinlikle!

Tess Gerritsen'in bundan önceki kitaplarını okuyanlara "sakın okumayın" desem de (ki böyle birşey demiyorum zaten), Tess'in temposuna alışanlar okuyacaktır mutlaka:)

O yüzden okuyun :))

Şimdi Mefisto Kulübü

Ruh Koleksiyoncusu da edinilmeli, okunmalı...

'Tava'landım..

Nihayet seramik kaplama tavalarıma kavuştum. Gerçi bir ara umudumu kesmiştim ama süpriz oldu:)

Evdeki tüm teflon alet edevatlar toplandı..

Biraz naif ve kırılgan bir yapıda olan tavalarımla seviyeli bir ilişki kurmayı, kendi elcazımla yıkayıp keselemeyi planlıyorum :)

Beni yarı yolda bırakmazlar umarım..

Fotolar netten alıntı. Benimkiler yeşil.  (Ama aklınıza hemen öyle iktidar yeşili gelmesin, tatlı bir renk :))

Çekiliş

Şirin mi şirin bir çekiliş :)

http://neselioyuncaklar.blogspot.com/2012/03/hediye-veriyorum.html?showComment=1331304122390#c4307614956422088389

Oğullar ve Rencide Ruhlar

Bence Alper Canıgüz'le Emrah Serbes sırt sırta vermişler birer kitap yazmışlar; Oğullar ve Rencide Ruhlar ile Erken Kaybedenler :) Canıgüz azıcık daha etkileyici yazmış...

Kahramanımız Alper Kamu (ama öyle böyle değil hakkaten kahraman), beş yaşında yani en olgun döneminde :) Kitabın kendi tanımıyla hem filozof hem fırlama..Islıkla klasik besteler çalan, Posbıyık Nietzsche ile arası iyi olan, Werther'in acılarına kayıtsız kalmayan bir lafebesi..

Kocaman bir gülümseme ve hatta yer yer kahkahalarla okudum kitabı. Ve Leyla ile Mecnun izlerken aldığım zevki aldım:))

Alıntı yapmak istediğim o kadar çok yer var ki..

Seçmeler;

Birgün toz zerrecikleri sizi bağrına basarsa, bilin ki ya nirvanaya ulaştınız ya da çıldırdınız. Hangisi olduğuna kendiniz karar vereceksiniz.

Eve dönüş yolunda bütün gün ne halt ettiğimi sorduğunda anneme vereceğim cevabı düşünüyordum; "Adam vurdum, haneye tecavüz ettim ve hırsızlık yaptım. Ama yine de benimle gurur duyabilirsin anneciğim çünkü geride sadece bir tek tanık bıraktım: Sırıtkan bir porselen eşek."

"Masumiyet her zaman avantajdır" diye kendi çapında dahice bir cevap verdi Öztürk. "Yolun açık olsun. Kral'ı öldür ve gel." O zaman ben de tarihe geçecek bir laf etmeliydim; "Bir kralın çıkınında ne olduğunu asla bilemezsin."

En zevk aldığım kısım Alper'in Öztürkle muhabbetiydi..

ENO (Egonükleikasit) kahramanımsın :))

Gerçi Alper'in kahramanlığını ve cesaretini de es geçmemek lazım, nihayetinde 'geçmişyiyen'lerin kralı Castratus'a psikanaliz yaptı ya:)

Yapılan göndermeleri bir mesaj kabul edip, Genç Werther'in Acıları'nı okumaya başlıyorum hemen..

Alper Canıgüz'ün Gizli Ajans'ı da en kısa zamanda okunmalı..

Kapanış cümlemiz Alper Kamu'dan;

Dünya hala dönüyordu işte, bütün pespayeliğiyle...

Çekilişler Çekilişler!!

Çekiliş için tık

Çekiliş için tık

Vanilya Club Mart Kutusu

Bakım ürünleri ağırlıklı, dört tam boy ürünle oldukça göz doldurucu bir olmuş bu ayki  kutu...

Kutudan ayak kremi çıkmasına ayrıca sevindim. Uzun zamandır bakıyordum kremlere, geçen hafta da Avondan sipariş vermiştim ama bu ondan önce geldi :)

Bir de inci tozlu maske ilginç geldi, onu deneyeceğim öncelikle.

Cosmed'in tüy azaltıcı serum ve losyonu Lilakutudan da çıkmıştı, pek etkisini göremeyeceğim için beğenmemiştim ama bununla birlikte miktar denenebilecek kadar oldu..

You+Eye mineral pudranın rengi allık için uygun, hafif ışıltılı. Ama ben en çok kutusunu sevdim, kocaman bir mücevher gibi:)

Essie ojenin rengi de kızımın talebine uygun, pembe:) Şeker gibi bir rengi var..

(Kalan fotoğrafları bir türlü ekleyemedim)

Bu  kutu geçen ay yaşadığım "keşke şubat kutusunu alsaydım" yakınmamı unutturdu...

İkiz Bedenler

Tess Gerritsen bu işi iyi biliyor...Soyismine yakışır bir şekilde okuru gerim gerim geriyor:)

Üst üste okumuyorum Gerritsen kitaplarını çünkü o zaman ipin ucunu kaçırıyorum. Aralara serpiştirerek okuyorum, ne zaman okuma tempom yavaşlarsa araya bir Tess Gerritsen  kitabı alıyorum, bir nevi katalizör benim için :)

İkiz Bedenler kurgu olarak Cerrah'tan sonra en beğendiğim kitap oldu. Okurun beklediği üzere hikaye farklı kollardan ilerliyor. Heyecanın dozu hiç azalmıyor, konunun bağlanışı da pat diye iki sayfada olup bitmediği için, oldukça tatmin edici bir kapanış oluyor.

Spoiler korkusu ile konuya değinmiyorum ama söylemeden edemeyeceğim; Rizzoli'nin yerinde ben olsam pat diye doğurmuş, Maura'nın yerinde olsam da rahibeliğe geçiş yapmıştım...

Neyse artık vuslat başka bahara, daha okunacak kitap var nasıl olsa :))

(Rizzoli-Isles Serisi devam ediyor mu bilmiyorum, süpriz olacak artık)

Haftasonu

Güneşi özledik...Artık Eylül bile 'havalar ısınınca...' diye başlayan cümleler kuruyor. Upuzun bir yapılacaklar listesi var ..

Cumartesi anne-kız market dönüşü yürüyüş yaptık, mahalleyi keşfettik. Eylül 3 tur sonunda eve girmek istemediği için mahalleli de bizi keşfetti haliyle :)

Pazar günü güneş daha belirgindi ama gölden gelen rüzgar çok soğuktu. Kendimize kuytu bir köşe bulup, sadece martıların yiyebileceği nefasette üretilmiş olan simitlerin bir kısmını herşeye rağmen kemirdik, kalanını da kuşlara ikram ettik...

Yeni yine yeniden Dukan'a başladığım haftanın beni çok yormamasını diliyorum. Ha bi de kar yağmasın artık....

(Akşam serviste tulumba tatlısı ikram ettiler iyi mi?? Sabrımı denediler amaaa yemedim :)))