Bazı kitaplar vardır, okumadığımız halde ismine, kapağına aşina olduğumuz. Varlığından haberdarızdır, aslında okumak da istiyoruzdur ama nedense listebaşı olmaz sırasını beklerler..
Biz Kimden Kaçıyorduk Anne, bu gruba dahil olan kitaplardan birisi. Sahaf ganimetlerimden..
Kitabı kitapçı ya da sahaftan almanın böyle bir güzelliği var. Raflara göz gezdirirken sen henüz bir kitabı seçmeden, bazı kitaplar seni seçiyor..Evet evet böyle bir kitap vardı diyorsun, artık okunma zamanı gelen..
İnternetten kitap almak pratik belki (ve de ekonomik hiç şüphesiz) ama belli kriterler üzerinden seçim yapabiliyorsun. Çok satanlar, yeni çıkanlar, tavsiye edilenler, indirimdekiler, kargo ödeyenler..vs Kıyıda köşede kalan kitaplar diye bir seçenek yok..
O yüzden almayacak olsam bile (ki böyle bir durum hiç hayat bulabilemedi:)) kitapçıları, kütüphaneleri, sahafları gezmek lazım. Kitaplara bakmak, seyretmek en çok da koklamak.
Kitap blogları bu konuda büyük yol gösterici benim için. Özellikle tarzını az çok keşfettiğim blog yazarlarının önerileri kıymetli benim için.
Kitaba gelirsek;
Bir solukda biten bir kitap, kısa yolculuklar için ideal göründü bana (belki anne-kız sürekli seyahat ettiği için).
Adı üstünde, kimden kaçtığını bilmeyen Bambi ve onu üzenlere cezasını vermek zorunda kalan annesi.
"Ağır yürek günleri", en çok aklımda kalan tabiri kitabın..
"Biz de bu kadarız işte: Annemle ikimiziz. Ay Birimiyiz. Hem onlardan az olmamız onlardan kötü durumda olduğumuz anlamına gelmiyor ki."
Perihan Mağden'in okuduğum ikinci kitabı. Öğrencilik yıllarımda İki Genç Kızın Romanını okumuştum, o zaman için yaşıma uygun sayılabilirdi kitap. Biz Kimden Kaçıyorduk Anne de anne-kızın hikayesi olduğu için yaşıma uydu galiba :)
